Wie komt er naar Poverello ?

De meeste bezoekers van Poverello ( 80%) hadden vroeger werk, een familie, hun papieren waren in orde, zij huurden een huis of hadden er één in eigendom, …  Maar dan ontstonden er problemen : niet één, maar vele, van allerlei aard.  Op een dag wordt het teveel.  Spanningen in de familie, financiële tegenslagen, een depressie, men kan het niet meer aan.

Voor sommigen is de drank of een ander middel de enige mogelijkheid om het even te vergeten.  Dit is natuurlijk geen op­lossing, integendeel, alles wordt er nog erger door, men zakt nog dieper weg.  Degenen die wilden helpen haken af, omdat de aange­boden hulp toch niets schijnt uit te halen.  Uiteindelijk komt men in een ziekenhuis, een sociale dienst of op straat terecht.  Eerst blijft men nog in zijn eigen buurt, daarna zoekt men zijn ‘geluk’ verder van huis, waar men minder gekend is.  Een grootstad, waar nie­mand zich iets van de ander aantrekt en waar men niet meer geconfronteerd wordt met zijn verleden, is daarvoor ideaal.  In de anonimiteit voelt men zich vrij.  Zo goed en zo kwaad als het gaat, trekt men zijn plan.  Men probeert te overleven, ontmoet lotgenoten, en leert zo adressen kennen waar men terecht kan.  De meest gebruikte ontmoetingsplaatsen voor sociaal kontakt zijn een café -maar dan moet je wel geld hebben- of een sta­tion.

De kamer of het appartementje dat men voor een goedkope prijs gehuurd heeft, stelt niet veel voor en bevindt zich dikwijls in een onaangenaam milieu.  Daar men dan ook nog regelmatig de huur niet op tijd kan betalen, blijft men nooit lang op dezelfde plek.  Zo kan het gebeuren dat er geen enkel papier meer in orde is, men zijn post niet meer ontvangt en spoorloos is voor de administratie.  En geen papieren wil zeggen : geen rechten. 

↓