Van wat leeft Poverello ?

De bijdrage die betaald wordt voor een tas koffie, een maaltijd of een overnachting is een eerste bron van inkomsten.  Verder is het feit dat iedereen werkt als vrijwilliger, en er dus geen lonen moeten betaald worden,  een enorme besparing.  En dan zijn er de vele mensen die, elk op hun manier, Poverello helpen.  Omdat ze echter geen tijd hebben of te ver wonen om ter plaatse te komen meewerken, brengen ze iets in natura of storten ze een bedrag op de rekening.  Vooral in de vasten of advent doen veel groepen (klassen, volwasseneverenigingen …) acties, bvb. een spaghettislag, een inzameling van niet bederfbare voedingswaren …  Zo wordt onze voorraad steeds aangevuld.  Regelmatig krijgen we telefoon van bakkers, traiteurs of bedrijven waar we ‘overschotten’ mogen komen halen.  Meestal is dit vers en lekker eten.  Dit betekent wel dat er vaak verrassingen zijn en we nog vlug het menu moeten veranderen of ‘s avonds laat nog de baan op moeten om iets te gaan halen.

Niemand is verplicht ons iets te geven.  Degenen die ons hel­pen doen dit omdat ze het willen doen, omdat ze zich aangesproken voelen om op hun manier een steentje bij te dragen.  Het komt recht uit het hart.

Ook al wordt alles niet ‘georganiseerd’ of ‘gestructureerd’, Poverello blijft bestaan en groeien.  De start van een nieuw project gaat altijd gepaard met mensen die er aan willen werken en anderen die het willen steunen.  Hierop mogen we vertrouwen als we ons ten volle inzetten.  Voor ons is dit de Voorzienigheid : God werkt langs en door mensen, het is Zijn Poverello, die we mogen laten groeien.  Dit besef, dat we in Zijn dienst werken, maakt ons klein en Poverello groot.  Telkens opnieuw moeten we ons de vraag stellen : zoeken we onze eigen wil of die van God ?  Steeds zijn we verplicht onze plannen aan te passen.  Op deze manier wordt duidelijk welke weg we moeten gaan, en soms wordt het iets heel anders dan wat eerst gepland was.

↓