Op 30 juli heeft Jan ons verlaten

Hij was slechts enkele dagen ziek.  Het was begonnen met een verkoudheid, een soort zomergriep.  Toen het na enkele dagen niet beterde, stuurde de dokter hem naar het ziekenhuis voor enkele onderzoeken.  Daar stelde men een longontsteking vast en uit voorzorg werd hij op de intensieve zorgen opgenomen.  Om 19:00 u. heeft hij daar een hartstilstand gehad die hij niet meer te boven gekomen is, en om 9:15 u. de volgende morgen is hij overleden.

Iedereen was zich er van bewust dat Jan ons op een dag zou verlaten, maar niemand vermoedde dat dat nu al zou zijn en dat het zo plots zou gebeuren, zonder nog afscheid te kunnen nemen.

Het nieuws van het overlijden ging zeer vlug gans België rond, via kranten, radio en televisie.  Iedereen schrok ervan en vanuit alle hoeken van het land kregen we blijken van troost en steun.   Jan was in vele kringen gekend en geliefd.  De vele mensen die hem hebben ontmoet, vroeger als dokter, maar ook de laatste twintig jaar als stichter en bezieler van Poverello, spreken met bewondering en dankbaarheid over hem.  Zijn inzet en zijn engagement ‘tot op zijn laatste dag’ zijn voor velen een voorbeeld en een steun.

Op dinsdag 4 augustus werd Jan in de Ardennen, in de intieme kring van familie, vrienden en naaste medewerkers, ten grave gedragen.  Het was een stemmige, hoopvolle viering, in een overvolle kerk, opgeluisterd door het koor van het dorp.  Iedereen was ervan overtuigd dat dit niet het einde is, maar een overgang naar het eeuwige leven.  Hierin geloofde Jan zelf zeer sterk.  Ik weet dat hij in Banneux soms mensen na een bezoek uitwuifde en dan zei: “Tot ziens, hier of in de hemel.”

Op zaterdag 8 augustus nam de grote Poverello-familie te Banneux afscheid van Jan, we waren met meer dan vijftienhonderd.  Uit deze eucharistie, voorgegaan door Mgr. Houssiau, bisschop van Luik, bleek duidelijk dat iedereen zeer goed begrijpt wat Jan zou willen en hoe we hem kunnen bedanken voor al wat hij gedaan heeft.  Zr. Cecile verwoordde het als volgt in haar welkomstwoord: “We weten dat het zijn wens is dat we doorgaan.  Laat ons de kracht vragen om zijn levenswerk verder te zetten en een steun te zijn voor elkaar.”

Ondanks het heengaan van Jan, gaat Poverello door.  Bij alle medewerkers leeft het verlangen om verder te doen.  Poverello heeft immers een taak in de samenleving.  We hebben een boodschap gekregen die we samen moeten uitdragen, niet door te manifesteren, maar door er elke dag opnieuw voor te zorgen dat mensen zonder thuis, zich weer welkom voelen.

↓