Naar Brussel ?

Jan Vermeire naar Brussel

Jan Vermeire naar Brussel

Op een dag, na samenspraak met mijn echtgenote, die ik terug vervoegd had in geloof en in gebed, heb ik mijn valies gemaakt en ben ik terug naar Brussel gegaan; in de Marollen buurt heb ik een verblijf gevonden bij de Paters Capucijnen.  Maandenlang heb ik deze buurt beter leren kennen en heb ik een ellende ontdekt waarvan ik geen vermoeden had.  Een vrouwtje van 80 jaar ‘woonde’ op een zolderkamertje op de vierde verdieping zonder water, gas of elektriciteit.  ‘s Winters, rillend van de koorts, moest ze naar beneden op het binnenkoertje, naar een toilet, dat door 25 mensen werd gebruikt …  Een andere zag letterlijk de hemel doorheen het dak; het regende op haar bed.  Op een avond heb ik een man zien sterven op straat; niemand bekommerde zich om hem.

Mijn besluit was weldra genomen : in deze buurt moest men degelijk en goedkoop voedsel ter beschikking stellen van iedereen die het nodig had.  Men moest zich vooral kunnen komen opwarmen in een sfeer die verschillend zou zijn van hetgeen men ergens anders kon vinden.

↓