Kunnen wij iets leren van mensen in nood ?

Vaak worden zij beschouwd als mensen die mislukt zijn, die het niet gemaakt hebben …  Zonder alles te idealiseren, zien we bij hen toch veel positieve houdingen die in onze maatschappij verloren gaan.  Alhoewel zij zogezegd de zwakken in de samenleving zijn, plaatsen zij een vraagteken bij het efficiënt denken en het productief handelen van onze consumptiemaatschappij.

Men kan iets leren van professoren, maar ook van kinderen; men kan iets leren van een geslaagde manager, maar ook van een eenvoudige werkman; men kan iets leren van een topsporter, maar ook van een gehandicapte in een rolstoel.  Wie zal er het belang­rijkste te vertellen hebben als het erom gaat een gelukkig mens te worden en niet om een succes­volle carrière op te bouwen ?

Is het omdat men zijn miserie en problemen niet meer kan verstoppen dat men de vrijheid heeft terruggevonden om te zijn zoals men is ?  Men kan en hoeft zich niet meer te verstoppen achter een mooi verzorgde façade.  Zo vinden we bij zogezegde ‘armen’ veel meer authenticiteit dan in sommige andere middens.  De konfrontatie met hun kwets­baarheid was een harde les en vernielde hun masker.

Is het omdat men zichzelf leerde kennen en aanvaarden , met zijn goede en zwakke kanten, dat het voor velen gemakkelijker is het anders zijn van anderen te aanvaarden en met hen samen te leven ?

Is het omdat men momenten van miserie en ontbering gekend heeft dat men kleine din­gen heeft leren waarderen, zowel op materieel als op emotioneel vlak ?  Dit in tegenstelling tot onze maatschappij waar het, zelfs bij kinderen, een normale reactie is geworden van steeds meer te willen hebben, te kijken naar wat men nog niet heeft en te vergeten wat men allemaal al heeft.

Is het omdat men zoveel miserie en problemen heeft moeten verwerken dat men de kans voor een grapje niet zal laten voorbij gaan ?  Soms horen we wel eens zeggen : “Als we niet meer kunnen lachen, gaan we dood.”  “Wat verandert al dat getreur en gezaag ?”

Is het omdat men alleen op de wereld is dat men anderen gemakkelijker aanziet als zijn broers en zussen ?  Sommigen beschouwen Poverello als hun enige echte familie

↓