Is er een gezamenlijk gebedsleven ?

Elke zondag om twaalf uur wordt er in ons zaaltje te Brussel eucharistie gevierd.  Alle activiteiten worden gestopt en iedereen die wil kan meevieren (niemand is verplicht).  Een tafeltje wordt omgevormd tot altaar, met een wit kleed, 2 kaarsen, een kruisbeeld en een vaas met bloemen.  Het gaat er anders aan toe dan in een kerk: soms ligt er iemand met zijn hoofd op tafel te slapen, er loopt een hond rond, tijdens de preek van de priester durft iemand wel eens een woordje zeggen, de voorbeden zijn heel concrete situaties, recht uit het hart, het Onze Vader wordt hand in hand gebeden, de vredeswens wordt met een kus aan elkaar doorgegeven…  Het is een heel belangrijk moment, een enige kans om samen ons geloof te belijden en te vieren.  We zingen meestal dezelfde liederen, behalve als er een koor de eucharistie komt opluisteren.  Het belangrijkste blijft echter dat Jezus in ons midden komt.  Hij is de bron.

Op woensdagavond wordt er met de medewerkers die op dat moment aanwezig zijn, eucharistie gevierd.

Het kleine kapelletje is gans de dag toegankelijk.  Iedereen die tijd heeft en de nood voelt om te bidden, te danken of te loven, kan er gelijk wanneer binnenstappen.  Ieder volgt daarin zijn eigen hart, er zijn geen regels opgesteld.  Het is het hart van Poverello, men kan er zich komen herbronnen, zijn hart laten vullen.  We bidden regelmatig samen een eenvoudig avondgebed: een Onze Vader, 3 Weesgegroetjes en het Salve Regina.

Men zou het misschien, door alle werkjes en bezigheden, vergeten, maar het gebed is de grote kracht van Poverello.
Vele mensen, religieuzen en leken, zieken en bejaarden, bidden en offeren voor Poverello.  Hun smeken en danken laat de Heer niet onberoerd.

↓